ЎХҲ Истанбул намойиши тафсилотлари – O‘XH Istanbul namoyishi tafsilotlari – ÖHH İstanbul mitinginin ayrıntıları


ЎХҲ Истанбул намойиши тафсилотлари

September 3, 2011 

Маълумингизки,  жорий йил 1 сентябрида Истанбул шаҳрида жойлашган Ўзбекистон Республикаси консуллиги олдида ЎХҲ Туркия бўлимининг Ўзбекистон ҳукумати сиёсий йўлига норозилик намойиши ўтказилди.

Ўзбекистонда айниқса сўнгги 20 йилдан кўпроқ замон давомида, яъни мамлакат ўз сиёсий мустақилигига эга бўлганидан кейинги даврда ўтказилган диктатура зулми оқибатида  меҳнатга қобилиятли аҳолининг асосий қисми кунлик нонини топиши учун мамлакатни тарк этишдилар. Улар бир бурда нон пули топа олиш ниятида дунёнинг турли бурчакларида сарсон – саргардон юришибдилар. Жумладан уларнинг бир қисми Туркияга келиб тўхташганлардир. Масалан, 2005 йилдан (Андижон фожиаларидан) сўнгра фақат Истанбулга келишган Ўзбекистон ватандошлари мингдан ошиқ кишилардан иборатдир. Туркиянинг Антип исмли шаҳрида эса, БМТ қочоқлар билан ишлаш ваколатхонасига бошпана истаб мурожаат қилишган уч мингдан кўпроқ ўзбеклар яшаяптилар. Шунинг учун ҳам Ўзбекистон мустақиллигининг 20 йиллигига бағишланган И.Каримовнинг сохта, ясама байрами куни биз, Истанбулда жойлашган Ўзбекистон Республикаси консуллиги олдида золим Каримовнинг диктаторлик сиёсатидан қочиб Туркиягача етиб келишган бечора ўзбекларнинг норозилигини билдирадиган бир кўриниш (митинг-пикет) ташкил қилдик.

Митинг ўтказилган жойидан бевосита олиб  кўрсатилган хабарларда кўрингани сингари, норозилик митингига қатнашувчилар сони жуда кўп бўлмади. Бироқ унинг самараси бизнингча анчагина таъсирли бўлди. Аммо бу кичик тадбирни ташкил этиш унча ҳам қулай, енгил бўлмади. Ҳозиргина айтилганидек, кейинги беш-олти йил ичида И.Каримов бошлик Ўзбекистон ҳукумати зулми ва нотўғри сиёсатидан қочиб Туркияга келишган ўзбекистонликларнинг сони бир неча мингни ташкил этсалар-да, Ўзбекистондан бунчалар узоқдаги Истанбулда ўз норозиликларини очиқ билдиришга одам топиш жуда қийин бўлди. Масалан, Истанбулда, бу ерга янгидан келишган мингдан ошиқ   ўзбек қочқинлари бўла туриб, улардан бирор юзтасини  норозилик намойишига чиқариш мумкин бўлмади. Уларнинг барчаси, худди тўти қушдек, бизга бўлмайди, биз намойишга чиқа олмаймиз. Ўзбекистонда бизнинг унимиз ва бунимиз қолган, уларга азоб беришади, дейишди. Ҳа, бу бир томондан Ўзбекистонда зулмнинг қай даражада даҳшатлигини кўрсатади, албатта. Бироқ бошқа тарафдан халқнинг на қадар сустлигини, на қадар бефарқлигини  ҳам кўрсатадиган бир қусур дейиш лозим бўлади.

Шуни ҳам айтиб ўтишим керакки, бу митингга тайёргарлик даври менга  бир ҳолни, ўзбекларимиз орасидаги (ёки ўзбеклардаги) бир хусусиятни яна бир марта яққол исбот қилди. Бу ҳол ва ҳолат ёки тўғриси, ўзим ҳам мансуб бўлган миллатнинг бу салбий хусусияти ҳақида иншооллоҳ бошқа сафар батафсилироқ ёзаман.

Шундай қилиб, бу Истанбул митинггини ташкил этиш жуда жўн бўлмади. Анчагина юриш ва югуришлар қилишга тўғри келди. Масалан, митингга одам чиқариш масаласида Истанбулнинг Зайтунбуруни районида уч марта ўзбекларнинг йиғилишини ўтказдик. Чунки Истанбулга янгидан келишган ўзбекларнинг кўпчилиги шу районда яшашади. Туркистонликлар ёки Ўрта Осиёликларнинг янгидан расмий тузилган дарнак(жамият)лари раҳбарлари ва уларнинг баъзи аъзолари билан ҳам учрашдим, суҳбатлар ўтказдим. Уларнинг орасидаги ўзбекларидан (Ўзбекистонда жабр кўриб, бу ерга келганларидан) бизнинг ҳаракатимизда, масалан, 1-сентябрдаги намойишимизда қатнашишларини илтимос қилдим. Натижани, қадрли ўқувчилар, ўзларинг кўрдинглар.

Ниҳоят, 1 сентябрда ўтказишимиз лозим бўлган митингга одамлар чақириш(даъват қилиш)дан ташқари  тайрлаганларимиз қуйидагилар бўлди:

1. Туркия матбуот агентликларига тарқатиш учун ЎХҲ номидан “Турк дунёси интеграциясининг олдидаги тўсиқ“ сарлавҳали баённома тайёрланди. Баённоманинг матни қуйидагича эди:

Турк дунёси интеграциясининг олдидаги тўсиқ

Каримов Туркия иш одамларини иккинчи даражали кишилар деб ҳисоблайди ва шунга кўра ўз ишини, сиёсатини юргизади. Каримов шахсан ўзи ТВ га чиқиб, Туркия иш одамлари ишлаб чиқарган детержонни (кир ювадиган моддани) кўрсатиб, унинг нақадар сифатсизлигини намойиш қилади ва бу билан полицияга ва бошқа давлат тизимларига уларни текшириб, талашга кўрсатма бера олади.  Масалан, фақат туркларда ҳам эмас, ҳатто турк тилида ўқитиладиган мактабларда ўқий бошлаган ўзбек ёшларини ҳам, айниқса Фатхуллоҳ Гулан мактабларида ўқиб чиқишган ёшлар ҳам Каримов деспотизмидан ҳиссасини олгандир ва олишмоқдалар. Бугун 100-дан кўпроқ ўзбек ёшлари “нурчи” тамғаси билан Каримовнинг зиндонларида исканжа чекмоқдалар. Уларнинг айби, каримовчилар айтишаётганларидек исломий радикаллар бўлганликлари эмас, фақат Гулан мактабларида ўқиганликларидир. Чунки Каримовнинг “турк” касали янгидан пайдо бўлгани йўқ. Ўзбекистоннинг мустақилликка эришганидан буён Каримов Туркия билан илқ муомалада бўла олмади.

У 1994 йили бир онда қабул қилинган қарори билан Туркияда ўқиётган 2 минг 300 ўзбек талабаларини қайтариб олган эди. Кузатувчилар бу орқага қадам талашнинг сабабини, талабаларнинг Туркияда бўлинган ўзбек мухолифати раҳбарларига ёрдам беришлари мумкинлиги билан асослагандилар. Бу воқеалардан сўнгра, ўша замоннинг Туркия ҳукумати, Ўзбекистон билан алоқаларини бузмаслик ва уларни яхшилаш мақсадида Туркияда яшаб туришган ўзбек мухолифати раҳбарларини ва аъзоларини Овропага жўнатиб юборди. Ўша раҳбарлардан бири Ўзбекистон Халқ Ҳаракати Муассислар мажлисининг мавжуд раиси муҳтарам Муҳаммад Солиҳ эди. Бироқ Каримов Туркиянинг бу марҳаматини қабул қилмади ва Туркияга душман бўлиб қолишда давом қилди. Масалан, Каримов 1995 йили Олмания парламентида сўзлаб, “Менинг аждодим Тeмyрланг Усмонли подшоҳи Йилдирим Боязитни енгиб Олмонияни истилодан қутқарган эди,” дея олмонларга хушомад қилишдан тортинмади.

Туркиянинг шимолий Кипр сиёсатини Ўзбекистон бир турк давлати ўлароқ ҳеч бир замон тан олмади. Халқаро масалаларда ҳам ҳеч бир вақт Туркия ёнига яқинлашмади. 2005 йили Каримов ўз халқига нисбатан содир этган Андижон қатлиомини қоралаган ОГИТ қарорига имзо чеккан Туркияга Каримовда янгидан нафрат уйғонди. Аммо бу ҳақда шуларни айта оламиз: Каримовнинг Туркия касали асосида демократиядан қўрқиш ҳисси ётади. Туркияни бироз таниган ўзбек ёшлари, Каримов режими майдонга келтирган бўйинтуруқ остига киришни истамайдилар. Туркия тарафини тақиқлар, чеклашлар ва ёмонлашларнинг барчасига қарамасдан, интернет, ТВ каналлари воситасида Туркиянинг обрўи Ўзбекистонда (халқ орасида) ижобий йўналишда ривожланиб бораяпти.

Шу йилнинг январида Ўзбекистон МХХ (Миллий Хавфсизлик Хизмати)нинг таниқли интернет сайти “Узметроном,” “Ҳар бир киши ўз ўтирган ўрнини билиши керак” (18.01.2011) сарлавҳали хабарида, “18 январда Тошкентдаги Улуғбек номли Халқаро мактаб ёпилди. Бу мактаб 1995 йилда Туркия ҳукумати тарафидан ўзбек ёшларига Ғарб стандартларига мос энг юксак савияда таълим бериш баҳонасида очилган эди,” деб ёзади. Аммо бу мактабни тамомлаган бир қанча ёшлар бугун Овропанинг энг юксак даражали университетларида докторлик ишлари бажариб, катта маош бериладиган иш жойларида ишлашаётганлари ҳақида ҳеч нарса демайди.

“Узметроном” яна шуларни ҳам ёзади: “Ўтган йил ноябрида турклар тарафидан қурилган Тошкентдаги “Мир Стар” номли марказий супермаркетлардан бири ёпилди.” Бу марказий Супермаркет, аслида бу маркетда ишлайдиганларнинг бирининг уйида Қуръони карим сақланилаётгани учун ёпилди, десангиз инсон зоти сизга ишонмайди. Бироқ ҳақиқат айнан шундайдир. Бу ҳодиса бўйича ва бошқа баҳоналар билан қўлга олинган турклар, моддий ва иқтисодий жиноятлардан кўра кўпроқ  диний экстремизм параноисининг қурбонларидир.

20 йилдан буён Каримовнинг роҳатини бузиб келаётган бошқа бир  нарса(фактор), “ўзбек мухолифати раҳбари Муҳаммад Солиҳни Туркия қўллаб-қувватлаяпти каби параноидир.” “Узметроном” тарқатган хабарнинг бошқа бир параграфида, “Ўтган йилнинг  сўнггида Ғарб давлатлари тарафидан қувватланаётган Эрк партиясининг раҳбари Муҳаммад Солиҳнинг ўзбек халқига мурожаати ёзилган ДВД Ўзбекистонда тарқатилди. Олинган маълумотларга кўра, ноқонуний тарқатилган ДВД сони 30 мингдан ортиқдир. Тахминларга кўра, ДВД дисклари Туркияда тайёрлангандир. Анқарада Муҳаммад Солиҳнинг махсус хизматлар тарафидан деярли ҳамиша қўриқланаётган буюк бир идораси (офиси) мавжуддир. У ерда Ўзбекистоннинг янги эгалари сифатида қайтишни истаган ўзбек муҳожирлари  ЭРК газетасини нашр қилишмоқдалар.  Ўша газетанинг нусхаларини Ўзбекистонда тез-тез учратишингиз мумкин.”

Муҳаммад Солиҳ ВВС ва Озодлик радиоларида шуларни сўзлаганди: “Ўзбек махсус хизмат ходимларининг топишган маълумотлари хатодир. Партиямиз ўша мурожаатдан 30 минг эмас, бир неча юз минглар нусха тарқатди ва тарқатиш давом этмоқда. Ўзбек махсус хизмат ходимлари  шунчалар ақлларини йўқотдилармики, улар ДВД нусхаларини фақат Туркияда тайёрлаган дейишга бориб етибдилар.  Бир жуда кичик карт билан дунёнинг кўринишини унинг бутун бурчакларига узатиш мумкин ва истаган жойда уларни кўпайтириш имкони борлигини билмайдиларми, улар? …”

Борди-ю, Каримов ўйлаётганидек Туркия ўзбек мухолифатини қўллаб – қувватлаганида эди, Каримов бугунгача иқтидорда ўтира олмаган бўларди. Демак, Каримов ҳалигача ҳукмдор экан, бунинг учун у фақат АҚШ ва Россияга бўйин эгишига эмас, Туркия ва кейинги 20 йил давомида унинг келиб кетишган  раҳбарларининг “қардош Ўзбекистон”га бўлган жавобсиз ишқига (ошиқлигига) қарздордир. Туркиянинг ўша раҳбарларининг ҳеч бири Туркия ва Ўзбекистон орасида қардошлик муносабатларга зарар келмасин андишаси билан ўзбек мухолифатига ҳеч қандай бир ёрдам кўрсатмадилар. Ҳақиқатда эса, бутунлай акси бўлиб турди. Туркиянинг ўтмишдаги Бош вазирларидан баъзилари Каримовнинг Туркияга ҳар бир келишида, унинг ҳурмати учун ўзбек мухолифати аъзоларини Туркиядан чиқариб юборарди. Аммо шунга қарамасдан, Туркия ўзбек диктаторининг кўнглуни топа олмади.

Масалан, Эрк партиясининг раҳбари Муҳаммад Солиҳ охирги марта 1999 йил, 24 апрелда Туркиядан чиқариб юборилди ва 2005 йилнинг август  ойигача у Туркияга киришга ҳатто виза ололмади. Ниҳоят, Каримов, Андижонда унинг режимига қарши бош кўтарган халқни ўққа тутиб, уч мингдан кўпроқ кишиларни, бола-чақа, қария, аёл-эркак демай қириб ташлаганидан кейингина Муҳаммад Солиҳ АҚШ ва Туркияга кира олиш имконига эга бўлди.  Муҳаммад Солиҳ бугунлар ҳам Туркияга келиб кета олади. Чунки унинг бу каби келиб-кетишлари Туркия ва Ўзбекистон муносабатларига зарар бермайди. Аслида зарар бериладиган нарсанинг ўзи йўқ, яъни мамлакатларимиз орасида йиллардан буён бирор тижорий ёки иқтисодий муносабатларда илгарилаш бўлгани йўқ. Каримов эса, туркиялик иш одамларининг энг сўнгги гуруҳини ҳам  ер билан бир қилиш вазиятида турибди.

Ўзбекистондаги бугунги сиёсий вазиятни бир сўз билан ифодалайдиган бўлсак, ўлка бугун инқилоб арафасида турибди, дейишимиз лозим бўлади. Ўрта шарқ ва Араб дунёсидаги кейинги воқеаларни Каримов режими халқ оммасидан қанчалик яширишга уринмасин, ҳалқ бугунги техник алоқалар воситасида улардан хабардордир ва уларни кузатиб туришибдилар.

Масалан, Ўзбекистоннинг пайтахти Тошкентда аҳволнинг қандайлигини ҳатто шаҳар такси шоферларидан ҳам ўрганишингиз мумкин. Улар билан суҳбатга киришсангиз, Каримов ва унинг режими амалга оширган “реформалар-ислоҳотлар”ни уларнинг қандай нафрат билан сўзлаганларига гувоҳ бўласиз.

Бугун Каримовнинг катта қизи Гулноранинг Швецияда  50 миллион ЕВРОга олинган моликхона(малика сарайи)дан бошлаб, кичик қизи Лоланинг Ўзбекистоннинг тонналарча олтинларини Францияда яшириб ўтирганларигача халқ жуда яхши билади.

Каримов оиласига бўлган халқнинг нафрати кундан кунга ортиб бормоқда. Халқнинг жуда чуқур ичкарисидан бугун бир тўлқин кўтарилиб келаётганини сезмаслик мумкин бўлмай қолди. Ўзбекистонда бугун зилзилага ўхшаш бир қимирлаш, силкиниш саси мавжуд. Бу сас эса, 22 йилдан буён Каримов бўйинтуруғи остида  йўқлик ва фақирлик оловида қаврулган ва “энди етар” дейишга тайёр бўлиб қолган, аччиғи ва аламини кимдан олишини билмай турган кўпчилик(омма)нинг сасидир. Бундай бир вазиятда мухолифатнинг муҳим вазифаси, ўша саснинг аҳамиятини ва ўрнини яхши тушуниб, халқ кўчага чиқиш қилганида уларнинг ёнида бўлиш, қон тўкилишининг олдини олиш ва Каримовнинг ёлланган қотилларининг яна бир марта қон тўкишига йўл бермасликдан иборатдир. Биз ана шунинг учун ҳам янги бир Ўзбекистон Халқ ҳаракати таъсис этдик.

Бу сафар бизнинг янгидан бошланган курашимизда Туркия бизни ҳам қўллаб-қувватлашини жуда истардик. Ҳеч бўлмаганда Туркия, адолат, инсон ҳақлари ва демократия масалаларида Ўрта Шарқ ва Араб дунёсига чўзаётган меҳр ва мадад қўлини Ўрта Осиё Турк Жумҳуриятларига ҳам узатишини орзу қиламиз.

Ўзбекистон Халқ Ҳаракати.”  

***

2. Шиорлар ёзилган плакатлар ( уларни  тайрлашда хизмат қилган укаларимиздан Оллоҳ рози бўлсин).  Шиорларнинг матнларини бу ерда келтиришга ҳожат йўқдир. Уларнинг асосий қисмини қадрли ўқувчиларимиз тезкор хабарларда кўришди.

***

3. Ўзбекистон халқ ҳаракати ТурКия бўлимининг матбуот учун хабарномаси. БУнинг матни туркчада юқорида исмлари тилга олинган йигитларимиз тарафидан тайёрланди. Уни мен тубандагидек ўзбекчага ағдардим:

– 1 Президент
– 4 ноқонуний (иллегал) сайлов
 – 20 йиллик диктаторлик
– Ватанини тарк этишга мажбур бўлган 5  миллион дарди бошидан ошган инсон (аҳоли) 

ИСЛОМ КАРИМОВ

Бундан 20 йил муқаддам Ўзбекистон газеталари “Мана сизга Озод, мустақил Ўзбекистон“  каби  сарлавҳалар билан хабарлар тарқата бошлаганди. Ҳа, ўша замон бир қисқа вақт давомида совет истилосидан қутилиб, мустақиллигини эълон этган бир ўлка ўртага чиққан эди. Озодлик, Мустақиллик каби бир севинч борди. Бироқ бу севинч узоқ умр кўрмади. Ўзбек халқи, кутилмаганда коммунистик режим сарқити бўлган бир диктаторнинг бошқаруви остига кириб қолганини сезмай қолди. У диктаторни, Ислом Каримов деб аташардилар.

Каримов деганлари мавжуд Асосий Қонунни паймол қилиб, ўз мансабининг муддатини 4 марта узайтирди. Каримов ўтган 20 йил давомида ўзбек халқига ақл бовар қилмас даражада тазйиқлар ўтказди, зулм қилди. Унинг мухолифини қўллаб-қувватлаганлар эса, аявсиз ўлдирилди, иканжада қолишди ва кўплари ватанини тарк қилишга мажбур бўлди. Бугун ҳам Ўзбекистонда ҳукуматга мухолифатда бўлиш, ҳатто бирозгина бўлса-да уни танқид қилиш жиноят ҳисобланмоқдадир.

ЎЗБЕКИСТОНДА НАМОЗ ЎҚИШ ВА УЙДА ДИНИЙ КИТОБ САҚЛАШ ЖИНОЯТДИР …

1990-ларда мамлакатда демократик ўзгаришларни истаган либерал ҳаракатларнинг овозини ўчирган Каримов ва унинг ҳукумати, Каримовни мақтамаган мусулмонларни ва исломий билими бўлганларни ўлимга маҳкум этди ёки қамоқларда оғир жазоларга дучор қилди.

Шу кунларда ҳам “жиноят“лари фақат ва фақат мусулмонлик, ва Каримовни мақтамаганликдан иборат бўлган 18.000 аёл, бола, ёшу қариялардан иборат Ўзбекистон фуқароси қамоқхоналарда исканжада қолмоқдалар. У қамоқхоналарда зулм ва исканжа оқибатида жони қурбон бўлганларнинг сони бир неча юзларни ташкил қилади.

Мана 20 йилдир Ўзбекистонда фақуллодда ҳалот сақланиб қолмоқдадир. Бу ерда кўчада паспортсиз юриш қамоққа тушиш демакдир. Ўтган йили Қирғизистонда ўзбекларга қарши амалга оширилган ваҳшийликлардан қочган миллатдошларига чегара дарвозаларини ёпиб қўйиши билан Каримов режими, фақат унга мухолифатни эмас, бутун ўзбек халқини ўзига душман ҳисоблашини яна бир бор яққол кўрсатди.

БИЗ ЎЗБЕКИСТОН РЕЖИМИДАН БАРЧА АНТИДЕМОКРАТИК ТАҚИҚЛАРНИНГ БЕКОР ҚИЛИНИШИНИ, МАТБУОТ ЭРКИНЛИГИ ТАЪМИНЛАНИШИНИ, СИЁСИЙ МАҲБУСЛАРНИНГ СЎЗСИЗ ОЗОД ЭТИЛИШИНИ, СУРГУНДАГИ МУХОЛИФ ГУРУҲЛАРНИНГ ВАТАНГА ЭРКИН ҚАЙТИШИ ТАЪМИНЛАНИШИНИ, БАРЧАГА МАЪҚУЛ БИР МУДДАТ ИЧИДА БУТУН МУХОЛИФ ТАШКИЛОТ, ПАРТИЯ ВА ҲАРАКАТЛАРНИНГ БЕМАЛОЛ ҚАТНАШИШИ МУМКИН БЎЛГАН БИР ШАКЛДА ЭРКИН, ОДИЛОНА САЙЛОВЛАР  ЎТКАЗИЛИШИНИ ТАЛАБ ҚИЛАМИЗ. 

Мамлакатимиздаги Каримовнинг диктаторлик режимига қарши норзилигимизни ва демократик принсипларга содиқлигимизни кўрсатиш ва Ўзбекистондаги мавжуд ҳукуматнинг ҳам ўшандай принсипларда ишлашларини талаб қилиш мақсадида айни бир вақтда дунёнинг АҚШ, Канада ҳамда Овропа мамлакатларидан Олмония, Швеция, Чек Жумҳурриятида намойиш ўтказишга қарор қилдик. Яшасин Мустақиллик!

 Ўзбекистон Халқ Ҳаракатининг Туркия бўлими

http://www.uzxalqharakati.com 

МИТИНГ АДРЕСИ:

Şehit Halil İbrahim Cad. No 23,  İstinye, Sarıyer, Istanbul

1 Eylül Saat 11:00.  Özbekistan Konsolosluğu önünde,

İrtıbat için:  Alibay Yolyahshi, ÖHH’nin Türkiye temsilcisi, tel.: 0554- 987- 32-94 ;

e-mail: aliyulyashi@hotmail.com; skype: aliboi2007

***

4. Каминаи фақир, мингда сўзлашга мўлжалланган тубандаги матнни ҳозирладим:

“Халқ, Озодлик! Адолат! Демократия! Фаровон яшашни истайди!

Ҳа, бизнинг жонажон ватанимиз сиёсий жиҳатдан бундан 20 йил муқаддам мустақил бўлди. Бироқ, халқ озод бўлмади ва ҳурриятига, эркига эриша олмади. Чунки Ўзбекистонда  болшовойларнинг эски коммунистик режими сақланиб қолди. Шу сабаб бугун Ўзбекистон дунёнинг энг золим диктатори И.Каримовнинг зулми остида қолмоқда.

Шунинг учун кечмишга айланган 20 йиллик тарихда Ватанда бирор бир иқтисодий, сиёсий – ижтимоий ислоҳотлар юз бермади. Аксинча Каримов ва унинг қизлари ҳеч ким ва ҳеч қандай бир қонуну қоидалар тарафидан чекланмаган диктатураси ўрнатилди.  Ўтган 20 йил давомида Ўзбекистон аталмиш бир ўта бой ва гўзал мамлакат, Каримов, унинг оиласи ва гумашталарининг полиция режими остида ҳаробага айлантирилди. Аҳоли оч қолди ва ночор ҳолга келди. Шу кунларда аҳолининг меҳнатга қобилиятли қисмининг энг озида 70% кунлик нонига пул топиш учун мамлакатни тарк этишганлар ва уни тарк этиш давом қилаяпти.

Бу муддат ичида бошланғич ва ўрта мактаб системаси батамом издан чиқарилди. Мамлакатнинг Олий малктабларида ва чет элларда фақат Каримиовнинг лаганбардорлари болалари ўқийдиган бўлишдилар. Иқтисодда замонавий ислоҳотлар амалга оширилиши ўрнига мамлакат Каримов ва унинг қизлари ҳамда гумашталарининг шахсий кирим манбаларига айлантирилди. Яъни мамлакат бир гуруҳ нопок кишиларнинг ҳаром мулк топиш бозорига айлантирилди.

Каримов, унинг қизлари ва уларнинг гумаштлари ҳуқуқ, қонунларга мутлақо амал қилмайдиган бўлишди. Оқибатда Коррупция, гуруҳбозлик, ўғирлик, қиморбозлигу фоҳишабозлик мисли кўрилмаган даражада авж олди. Мамлакатни адолатсизликнинг, инсон ҳақ-ҳуқуқлари паймол қилинишининг мудҳиш бир кўриниши қамраб олди.

Мамлакатда фикрлар хилмахиллиги бутунлай йўқ қилинди. Бугун Ўзбекистонда мухолиф ҳаракат, мухолифат кабилар у ёқда турсин, ҳатто бирор бир мухолиф  фикр билдириш жиноят ҳисобланадиган бўлди. Кишиларнинг диний эътиқодларига тажовуз қатағон шаклини олди.  Мусулмонлар уйларида ҳатто Қуръони карим сақлай олмайдиган ҳолатга туширилди.

Хуллас, мамлакат фақат Каримов, унинг қизлари ва уларнинг бир нечагина лаганбардорлари ҳаётлари қўриқланадиган бир полиция ва советлар кгбси сарқитларининг казармасига айлантирилди.

Ўзбек халқи сабру чидамли, адабли бир миллатдир. Аммо ҳар қандай сабр, адаблилик “косаси“нинг чегараси – гартиши бор. Бугун ўзбек халқининг сабр косаси тўлди, мана-мана тошиш вазиятида турибди.

Эй И. Каримов! Ва унинг ёнидагилар кўзингизни яхшироқ очинг! Силар золимсилар, бироқ ақлсиз кишилар  эмассиз-ку, ахир. Халқнинг сабр косаси тўлиб тошганидан сўнгра барчангизни шундай оқизадики, пушаймон бўлишга  ўрин ҳам, вақт ҳам қолмайди.

Шунинг учун дунёга очиқ ва уйғоқ кўз билан дурустроқ боқинг! Х.Муборак, М.Кадаффий ва бошқаларнинг ҳоли бошингизга тушмасдан ҳаракатингизни қилинг, яъни мансабларингдан воз кечинг!

 Ўзбек халқи, Ўзбекистон аҳолиси, Адолат! Озодлик! Демократия истайди! Улар, ниҳоят эркин ва фаровон яшашни истайдилар!

Сўзланганлар билан бир қаторда Ўзбекистон режимидан тубандагиларни талаб қиламиз:

1. Барча антидемократик тақиқлар бекор қилинсин.
2. Ҳақиқий матбуот ва сўз эркинлиги таъминлансин.
3. Сиёсий маҳбуслар сўзсиз озод қилинсин.
4. Сургундаги мухолиф партиялар ва гуруҳларнинг Ватанга қайтиши учун барча ҳуқуқий ва сиёсий – иқтисодий шароитлар яратилсин.
5. Барчага маъқул бир муддат ичида бутун мухолиф ташкилот, партия ва ҳаракатларнинг бемалол қатнашиши мумкин шаклда мамлакатнинг барча давлат органларига ва президентликка эркин, очиқ, одилона сайловлар ўтказилсин.

***

Бизнинг бу намойишни ташкил этишимизда Туркиядаги инсон ҳуқуқлари ҳимояси ташкилоти Мазлумдор нинг Истанбул шуъбаси, уларнинг Адолатгуруҳи ва Туркия Буюк бирлик партияси, Шарқий Туркистонликлар жамияти(дарнаги) маслаҳатчи ва ёрдамчи бўлдилар. Исмлари саналган ташкилотлардан Шарқий Туркистоликлар дарнагидан бошқа барчасидан намойишда қатнашишга вакиллар келишди. Уларнинг барчасига ЎХҲ Туркия бўлими номидан қардошлик миннатдорлигимизни билдираман.

Намойишни матбуотда тарқатиш учун ТGRТ, IHLAS хабар агентликлари ва Doğan  хабар агенти (агентликнинг хабари мана бу адресда :  http://www.sondakika.com/haber-ozbekistan-konsoloslugu-onunde-kerimov-protestosu-2966257/) каби хабар агентликлари ва матбуот органларидан мухбирлар келишди. Улар намойиш қатнашчилари билан суҳбат қилишди ва уларни ҳамда намойишни расмга туширишдилар. Туркияда   намойишимиз ҳақида хабарлар тарқатишган матбуот органларининг рўйхати Озодлик радиосининг ўзбек бўлими интернет саҳифасида келтирилгани сабабли уларни бу ерда такрор ёзишни лозим кўрмадик.

Алибой Йўляхши.
02.09.2011, жума.

 

http://uzxalqharakati.com/archives/2221

 ——————————————————————————————–

O‘XH Istanbul namoyishi tafsilotlari

September 3, 2011

Ma’lumingizki,  joriy yil 1 sentyabrida Istanbul shahrida joylashgan O‘zbekiston Respublikasi konsulligi oldida O‘XH Turkiya bo‘limining O‘zbekiston hukumati siyosiy yo‘liga norozilik namoyishi o‘tkazildi.

O‘zbekistonda ayniqsa so‘nggi 20 yildan ko‘proq zamon davomida, ya’ni mamlakat o‘z siyosiy mustaqiligiga ega bo‘lganidan keyingi davrda o‘tkazilgan diktatura zulmi oqibatida  mehnatga qobiliyatli aholining asosiy qismi kunlik nonini topishi uchun mamlakatni tark etishdilar. Ular bir burda non puli topa olish niyatida dunyoning turli burchaklarida sarson – sargardon yurishibdilar. Jumladan ularning bir qismi Turkiyaga kelib to‘xtashganlardir. Masalan, 2005 yildan (Andijon fojialaridan) so‘ngra faqat Istanbulga kelishgan O‘zbekiston vatandoshlari mingdan oshiq kishilardan iboratdir. Turkiyaning Antip ismli shahrida esa, BMT qochoqlar bilan ishlash vakolatxonasiga boshpana istab murojaat qilishgan uch mingdan ko‘proq o‘zbeklar yashayaptilar. Shuning uchun ham O‘zbekiston mustaqilligining 20 yilligiga bag‘ishlangan I.Karimovning soxta, yasama bayrami kuni biz, Istanbulda joylashgan O‘zbekiston Respublikasi konsulligi oldida zolim Karimovning diktatorlik siyosatidan qochib Turkiyagacha etib kelishgan bechora o‘zbeklarning noroziligini bildiradigan bir ko‘rinish (miting-piket) tashkil qildik.

Miting o‘tkazilgan joyidan bevosita olib  ko‘rsatilgan xabarlarda ko‘ringani singari, norozilik mitingiga qatnashuvchilar soni juda ko‘p bo‘lmadi. Biroq uning samarasi bizningcha anchagina ta’sirli bo‘ldi. Ammo bu kichik tadbirni tashkil etish uncha ham qulay, engil bo‘lmadi. Hozirgina aytilganidek, keyingi besh-olti yil ichida I.Karimov boshlik O‘zbekiston hukumati zulmi va noto‘g‘ri siyosatidan qochib Turkiyaga kelishgan o‘zbekistonliklarning soni bir necha mingni tashkil etsalar-da, O‘zbekistondan bunchalar uzoqdagi Istanbulda o‘z noroziliklarini ochiq bildirishga odam topish juda qiyin bo‘ldi. Masalan, Istanbulda, bu erga yangidan kelishgan mingdan oshiq   o‘zbek qochqinlari bo‘la turib, ulardan biror yuztasini  norozilik namoyishiga chiqarish mumkin bo‘lmadi. Ularning barchasi, xuddi to‘ti qushdek, “bizga bo‘lmaydi, biz namoyishga chiqa olmaymiz. O‘zbekistonda bizning unimiz va bunimiz qolgan, ularga azob berishadi,“ deyishdi. Ha, bu bir tomondan O‘zbekistonda zulmning qay darajada dahshatligini ko‘rsatadi, albatta. Biroq boshqa tarafdan xalqning na qadar sustligini, na qadar befarqligini  ham ko‘rsatadigan bir qusur deyish lozim bo‘ladi.

Shuni ham aytib o‘tishim kerakki, bu mitingga tayyorgarlik davri menga  bir holni, o‘zbeklarimiz orasidagi (yoki o‘zbeklardagi) bir xususiyatni yana bir marta yaqqol isbot qildi. Bu hol va holat yoki to‘g‘risi, o‘zim ham mansub bo‘lgan millatning bu salbiy xususiyati haqida inshoolloh boshqa safar batafsiliroq yozaman.

Shunday qilib, bu Istanbul mitinggini tashkil etish juda jo‘n bo‘lmadi. Anchagina yurish va yugurishlar qilishga to‘g‘ri keldi. Masalan, mitingga odam chiqarish masalasida Istanbulning Zaytunburuni rayonida uch marta o‘zbeklarning yig‘ilishini o‘tkazdik. Chunki Istanbulga yangidan kelishgan o‘zbeklarning ko‘pchiligi shu rayonda yashashadi. Turkistonliklar yoki O‘rta Osiyoliklarning yangidan rasmiy tuzilgan darnak(jamiyat)lari rahbarlari va ularning ba’zi a’zolari bilan ham uchrashdim, suhbatlar o‘tkazdim. Ularning orasidagi o‘zbeklaridan (O‘zbekistonda jabr ko‘rib, bu erga kelganlaridan) bizning harakatimizda, masalan, 1-sentyabrdagi namoyishimizda qatnashishlarini iltimos qildim. Natijani, qadrli o‘quvchilar, o‘zlaring ko‘rdinglar.

Nihoyat, 1 sentyabrda o‘tkazishimiz lozim bo‘lgan mitingga odamlar chaqirish(da’vat qilish)dan tashqari  tayrlaganlarimiz quyidagilar bo‘ldi:

1. Turkiya matbuot agentliklariga tarqatish uchun O‘XH nomidan “Turk dunyosi integratsiyasining oldidagi to‘siq“ sarlavhali bayonnoma tayyorlandi. Bayonnomaning matni quyidagicha edi:

Turk dunyosi integratsiyasining oldidagi to‘siq

Karimov Turkiya ish odamlarini ikkinchi darajali kishilar deb hisoblaydi va shunga ko‘ra o‘z ishini, siyosatini yurgizadi. Karimov shaxsan o‘zi TV ga chiqib, Turkiya ish odamlari ishlab chiqargan deterjonni (kir yuvadigan moddani) ko‘rsatib, uning naqadar sifatsizligini namoyish qiladi va bu bilan politsiyaga va boshqa davlat tizimlariga ularni tekshirib, talashga ko‘rsatma bera oladi.  Masalan, faqat turklarda ham emas, hatto turk tilida o‘qitiladigan maktablarda o‘qiy boshlagan o‘zbek yoshlarini ham, ayniqsa Fatxulloh Gulan maktablarida o‘qib chiqishgan yoshlar ham Karimov despotizmidan hissasini olgandir va olishmoqdalar. Bugun 100-dan ko‘proq o‘zbek yoshlari “nurchi” tamg‘asi bilan Karimovning zindonlarida iskanja chekmoqdalar. Ularning aybi, karimovchilar aytishayotganlaridek islomiy radikallar bo‘lganliklari emas, faqat Gulan maktablarida o‘qiganliklaridir. Chunki Karimovning “turk” kasali yangidan paydo bo‘lgani yo‘q. O‘zbekistonning mustaqillikka erishganidan buyon Karimov Turkiya bilan ilq muomalada bo‘la olmadi.

U 1994 yili bir onda qabul qilingan qarori bilan Turkiyada o‘qiyotgan 2 ming 300 o‘zbek talabalarini qaytarib olgan edi. Kuzatuvchilar bu orqaga qadam talashning sababini, talabalarning Turkiyada bo‘lingan o‘zbek muxolifati rahbarlariga yordam berishlari mumkinligi bilan asoslagandilar. Bu voqealardan so‘ngra, o‘sha zamonning Turkiya hukumati, O‘zbekiston bilan aloqalarini buzmaslik va ularni yaxshilash maqsadida Turkiyada yashab turishgan o‘zbek muxolifati rahbarlarini va a’zolarini Ovropaga jo‘natib yubordi. O‘sha rahbarlardan biri O‘zbekiston Xalq Harakati Muassislar majlisining mavjud raisi muhtaram Muhammad Solih edi. Biroq Karimov Turkiyaning bu marhamatini qabul qilmadi va Turkiyaga dushman bo‘lib qolishda davom qildi. Masalan, Karimov 1995 yili Olmaniya parlamentida so‘zlab, “Mening ajdodim Temyrlang Usmonli podshohi Yildirim Boyazitni engib Olmoniyani istilodan qutqargan edi,” deya olmonlarga xushomad qilishdan tortinmadi.

Turkiyaning shimoliy Kipr siyosatini O‘zbekiston bir turk davlati o‘laroq hech bir zamon tan olmadi. Xalqaro masalalarda ham hech bir vaqt Turkiya yoniga yaqinlashmadi. 2005 yili Karimov o‘z xalqiga nisbatan sodir etgan Andijon qatliomini qoralagan OGIT qaroriga imzo chekkan Turkiyaga Karimovda yangidan nafrat uyg‘ondi. Ammo bu haqda shularni ayta olamiz: Karimovning Turkiya kasali asosida demokratiyadan qo‘rqish hissi yotadi. Turkiyani biroz tanigan o‘zbek yoshlari, Karimov rejimi maydonga keltirgan bo‘yinturuq ostiga kirishni istamaydilar. Turkiya tarafini taqiqlar, cheklashlar va yomonlashlarning barchasiga qaramasdan, internet, TV kanallari vositasida Turkiyaning obro‘i O‘zbekistonda (xalq orasida) ijobiy yo‘nalishda rivojlanib borayapti.

Shu yilning yanvarida O‘zbekiston MXX (Milliy Xavfsizlik Xizmati)ning taniqli internet sayti “Uzmetronom,” “Har bir kishi o‘z o‘tirgan o‘rnini bilishi kerak” (18.01.2011) sarlavhali xabarida, “18 yanvarda Toshkentdagi Ulug‘bek nomli Xalqaro maktab yopildi. Bu maktab 1995 yilda Turkiya hukumati tarafidan o‘zbek yoshlariga G‘arb standartlariga mos eng yuksak saviyada ta’lim berish bahonasida ochilgan edi,” deb yozadi. Ammo bu maktabni tamomlagan bir qancha yoshlar bugun Ovropaning eng yuksak darajali universitetlarida doktorlik ishlari bajarib, katta maosh beriladigan ish joylarida ishlashayotganlari haqida hech narsa demaydi.

“Uzmetronom” yana shularni ham yozadi: “O‘tgan yil noyabrida turklar tarafidan qurilgan Toshkentdagi “Mir Star” nomli markaziy supermarketlardan biri yopildi.” Bu markaziy Supermarket, aslida bu marketda ishlaydiganlarning birining uyida Qur’oni karim saqlanilayotgani uchun yopildi, desangiz inson zoti sizga ishonmaydi. Biroq haqiqat aynan shundaydir. Bu hodisa bo‘yicha va boshqa bahonalar bilan qo‘lga olingan turklar, moddiy va iqtisodiy jinoyatlardan ko‘ra ko‘proq  diniy ekstremizm paranoisining qurbonlaridir.

20 yildan buyon Karimovning rohatini buzib kelayotgan boshqa bir  narsa(faktor), “o‘zbek muxolifati rahbari Muhammad Solihni Turkiya qo‘llab-quvvatlayapti kabi paranoidir.” “Uzmetronom” tarqatgan xabarning boshqa bir paragrafida, “O‘tgan yilning  so‘nggida G‘arb davlatlari tarafidan quvvatlanayotgan Erk partiyasining rahbari Muhammad Solihning o‘zbek xalqiga murojaati yozilgan DVD O‘zbekistonda tarqatildi. Olingan ma’lumotlarga ko‘ra, noqonuniy tarqatilgan DVD soni 30 mingdan ortiqdir. Taxminlarga ko‘ra, DVD disklari Turkiyada tayyorlangandir. Anqarada Muhammad Solihning maxsus xizmatlar tarafidan deyarli hamisha qo‘riqlanayotgan buyuk bir idorasi (ofisi) mavjuddir. U erda O‘zbekistonning yangi egalari sifatida qaytishni istagan o‘zbek muhojirlari  ERK gazetasini nashr qilishmoqdalar.  O‘sha gazetaning nusxalarini O‘zbekistonda tez-tez uchratishingiz mumkin.”

Muhammad Solih VVS va Ozodlik radiolarida shularni so‘zlagandi: “O‘zbek maxsus xizmat xodimlarining topishgan ma’lumotlari xatodir. Partiyamiz o‘sha murojaatdan 30 ming emas, bir necha yuz minglar nusxa tarqatdi va tarqatish davom etmoqda. O‘zbek maxsus xizmat xodimlari  shunchalar aqllarini yo‘qotdilarmiki, ular DVD nusxalarini faqat Turkiyada tayyorlagan deyishga borib etibdilar.  Bir juda kichik kart bilan dunyoning ko‘rinishini uning butun burchaklariga uzatish mumkin va istagan joyda ularni ko‘paytirish imkoni borligini bilmaydilarmi, ular? …”

Bordi-yu, Karimov o‘ylayotganidek Turkiya o‘zbek muxolifatini qo‘llab – quvvatlaganida edi, Karimov bugungacha iqtidorda o‘tira olmagan bo‘lardi. Demak, Karimov haligacha hukmdor ekan, buning uchun u faqat AQSh va Rossiyaga bo‘yin egishiga emas, Turkiya va keyingi 20 yil davomida uning kelib ketishgan  rahbarlarining “qardosh O‘zbekiston”ga bo‘lgan javobsiz ishqiga (oshiqligiga) qarzdordir. Turkiyaning o‘sha rahbarlarining hech biri Turkiya va O‘zbekiston orasida qardoshlik munosabatlarga zarar kelmasin andishasi bilan o‘zbek muxolifatiga hech qanday bir yordam ko‘rsatmadilar. Haqiqatda esa, butunlay aksi bo‘lib turdi. Turkiyaning o‘tmishdagi Bosh vazirlaridan ba’zilari Karimovning Turkiyaga har bir kelishida, uning hurmati uchun o‘zbek muxolifati a’zolarini Turkiyadan chiqarib yuborardi. Ammo shunga qaramasdan, Turkiya o‘zbek diktatorining ko‘ngluni topa olmadi.

Masalan, Erk partiyasining rahbari Muhammad Solih oxirgi marta 1999 yil, 24 aprelda Turkiyadan chiqarib yuborildi va 2005 yilning avgust  oyigacha u Turkiyaga kirishga hatto viza ololmadi. Nihoyat, Karimov, Andijonda uning rejimiga qarshi bosh ko‘targan xalqni o‘qqa tutib, uch mingdan ko‘proq kishilarni, bola-chaqa, qariya, ayol-erkak demay qirib tashlaganidan keyingina Muhammad Solih AQSh va Turkiyaga kira olish imkoniga ega bo‘ldi.  Muhammad Solih bugunlar ham Turkiyaga kelib keta oladi. Chunki uning bu kabi kelib-ketishlari Turkiya va O‘zbekiston munosabatlariga zarar bermaydi. Aslida zarar beriladigan narsaning o‘zi yo‘q, ya’ni mamlakatlarimiz orasida yillardan buyon biror tijoriy yoki iqtisodiy munosabatlarda ilgarilash bo‘lgani yo‘q. Karimov esa, turkiyalik ish odamlarining eng so‘nggi guruhini ham  er bilan bir qilish vaziyatida turibdi.

O‘zbekistondagi bugungi siyosiy vaziyatni bir so‘z bilan ifodalaydigan bo‘lsak, o‘lka bugun inqilob arafasida turibdi, deyishimiz lozim bo‘ladi. O‘rta sharq va Arab dunyosidagi keyingi voqealarni Karimov rejimi xalq ommasidan qanchalik yashirishga urinmasin, halq bugungi texnik aloqalar vositasida ulardan xabardordir va ularni kuzatib turishibdilar.

Masalan, O‘zbekistonning paytaxti Toshkentda ahvolning qandayligini hatto shahar taksi shoferlaridan ham o‘rganishingiz mumkin. Ular bilan suhbatga kirishsangiz, Karimov va uning rejimi amalga oshirgan “reformalar-islohotlar”ni ularning qanday nafrat bilan so‘zlaganlariga guvoh bo‘lasiz.

Bugun Karimovning katta qizi Gulnoraning Shvetsiyada  50 million EVROga olingan molikxona(malika sarayi)dan boshlab, kichik qizi Lolaning O‘zbekistonning tonnalarcha oltinlarini Frantsiyada yashirib o‘tirganlarigacha xalq juda yaxshi biladi.

Karimov oilasiga bo‘lgan xalqning nafrati kundan kunga ortib bormoqda. Xalqning juda chuqur ichkarisidan bugun bir to‘lqin ko‘tarilib kelayotganini sezmaslik mumkin bo‘lmay qoldi. O‘zbekistonda bugun zilzilaga o‘xshash bir qimirlash, silkinish sasi mavjud. Bu sas esa, 22 yildan buyon Karimov bo‘yinturug‘i ostida  yo‘qlik va faqirlik olovida qavrulgan va “endi etar” deyishga tayyor bo‘lib qolgan, achchig‘i va alamini kimdan olishini bilmay turgan ko‘pchilik(omma)ning sasidir. Bunday bir vaziyatda muxolifatning muhim vazifasi, o‘sha sasning ahamiyatini va o‘rnini yaxshi tushunib, xalq ko‘chaga chiqish qilganida ularning yonida bo‘lish, qon to‘kilishining oldini olish va Karimovning yollangan qotillarining yana bir marta qon to‘kishiga yo‘l bermaslikdan iboratdir. Biz ana shuning uchun ham yangi bir O‘zbekiston Xalq harakati ta’sis etdik.

Bu safar bizning yangidan boshlangan kurashimizda Turkiya bizni ham qo‘llab-quvvatlashini juda istardik. Hech bo‘lmaganda Turkiya, adolat, inson haqlari va demokratiya masalalarida O‘rta Sharq va Arab dunyosiga cho‘zayotgan mehr va madad qo‘lini O‘rta Osiyo Turk Jumhuriyatlariga ham uzatishini orzu qilamiz.

O‘zbekiston Xalq Harakati.”

***

2. Shiorlar yozilgan plakatlar ( ularni  tayrlashda xizmat qilgan ukalarimizdan Olloh rozi bo‘lsin).  Shiorlarning matnlarini bu erda keltirishga hojat yo‘qdir. Ularning asosiy qismini qadrli o‘quvchilarimiz tezkor xabarlarda ko‘rishdi.

***

3. O‘zbekiston xalq harakati TurKiya bo‘limining matbuot uchun xabarnomasi. BUning matni turkchada yuqorida ismlari tilga olingan yigitlarimiz tarafidan tayyorlandi. Uni men tubandagidek o‘zbekchaga ag‘dardim:

– 1 Prezident

– 4 noqonuniy (illegal) saylov

– 20 yillik diktatorlik

– Vatanini tark etishga majbur bo‘lgan 5  million dardi boshidan oshgan inson (aholi)

ISLOM KARIMOV

Bundan 20 yil muqaddam O‘zbekiston gazetalari “Mana sizga Ozod, mustaqil O‘zbekiston“  kabi  sarlavhalar bilan xabarlar tarqata boshlagandi. Ha, o‘sha zamon bir qisqa vaqt davomida sovet istilosidan qutilib, mustaqilligini e’lon etgan bir o‘lka o‘rtaga chiqqan edi. Ozodlik, Mustaqillik kabi bir sevinch bordi. Biroq bu sevinch uzoq umr ko‘rmadi. O‘zbek xalqi, kutilmaganda kommunistik rejim sarqiti bo‘lgan bir diktatorning boshqaruvi ostiga kirib qolganini sezmay qoldi. U diktatorni, Islom Karimov deb atashardilar.

Karimov deganlari mavjud Asosiy Qonunni paymol qilib, o‘z mansabining muddatini 4 marta uzaytirdi. Karimov o‘tgan 20 yil davomida o‘zbek xalqiga aql bovar qilmas darajada tazyiqlar o‘tkazdi, zulm qildi. Uning muxolifini qo‘llab-quvvatlaganlar esa, ayavsiz o‘ldirildi, ikanjada qolishdi va ko‘plari vatanini tark qilishga majbur bo‘ldi. Bugun ham O‘zbekistonda hukumatga muxolifatda bo‘lish, hatto birozgina bo‘lsa-da uni tanqid qilish jinoyat hisoblanmoqdadir.

O‘ZBEKISTONDA NAMOZ O‘QISH VA UYDA DINIY KITOB SAQLASH JINOYATDIR …

1990-larda mamlakatda demokratik o‘zgarishlarni istagan liberal harakatlarning ovozini o‘chirgan Karimov va uning hukumati, Karimovni maqtamagan musulmonlarni va islomiy bilimi bo‘lganlarni o‘limga mahkum etdi yoki qamoqlarda og‘ir jazolarga duchor qildi.

 

Shu kunlarda ham “jinoyat“lari faqat va faqat musulmonlik, va Karimovni maqtamaganlikdan iborat bo‘lgan 18.000 ayol, bola, yoshu qariyalardan iborat O‘zbekiston fuqarosi qamoqxonalarda iskanjada qolmoqdalar. U qamoqxonalarda zulm va iskanja oqibatida joni qurbon bo‘lganlarning soni bir necha yuzlarni tashkil qiladi.

Mana 20 yildir O‘zbekistonda faqullodda halot saqlanib qolmoqdadir. Bu erda ko‘chada pasportsiz yurish qamoqqa tushish demakdir. O‘tgan yili Qirg‘izistonda o‘zbeklarga qarshi amalga oshirilgan vahshiyliklardan qochgan millatdoshlariga chegara darvozalarini yopib qo‘yishi bilan Karimov rejimi, faqat unga muxolifatni emas, butun o‘zbek xalqini o‘ziga dushman hisoblashini yana bir bor yaqqol ko‘rsatdi.

BIZ O‘ZBEKISTON REJIMIDAN BARCHA ANTIDEMOKRATIK TAQIQLARNING BEKOR QILINISHINI, MATBUOT ERKINLIGI TA’MINLANISHINI, SIYIOSIY MAHBUSLARNING SO‘ZSIZ OZOD ETILISHINI, SURGUNDAGI MUXOLIF GURUHLARNING VATANGA ERKIN QAYTISHI TA’MINLANISHINI, BARCHAGA MA’QUL BIR MUDDAT ICHIDA BUTUN MUXOLIF TASHKILOT, PARTIYA VA HARAKATLARNING BEMALOL QATNASHISHI MUMKIN BO‘LGAN BIR SHAKLDA ERKIN, ODILONA SAYLOVLAR  O‘TKAZILISHINI TALAB QILAMIZ.

Mamlakatimizdagi Karimovning diktatorlik rejimiga qarshi norziligimizni va demokratik prinsiplarga sodiqligimizni ko‘rsatish va O‘zbekistondagi mavjud hukumatning ham o‘shanday prinsiplarda ishlashlarini talab qilish maqsadida ayni bir vaqtda dunyoning AQSh, Kanada hamda Ovropa mamlakatlaridan Olmoniya, Shvetsiya, Chek Jumhurriyatida namoyish o‘tkazishga qaror qildik. Yashasin Mustaqillik!

O‘zbekiston Xalq Harakatining Turkiya bo‘limi

 

http://www.uzxalqharakati.com

 

MITING ADRESI:

Şehit Halil İbrahim Cad. No 23,  İstinye, Sarıyer, Istanbul

1 Eylül Saat 11:00.  Özbekistan Konsolosluğu önünde,

 

İrtıbat için:  Alibay Yolyahshi, ÖHH’nin Türkiye temsilcisi, tel.: 0554- 987- 32-94 ;

e-mail: aliyulyashi@hotmail.com; skype: aliboi2007

***

4. Kaminai faqir, mingda so‘zlashga mo‘ljallangan tubandagi matnni hozirladim:

“Xalq, Ozodlik! Adolat! Demokratiya! Farovon yashashni istaydi!

Ha, bizning jonajon vatanimiz siyosiy jihatdan bundan 20 yil muqaddam mustaqil bo‘ldi. Biroq, xalq ozod bo‘lmadi va hurriyatiga, erkiga erisha olmadi. Chunki O‘zbekistonda  bolshovoylarning eski kommunistik rejimi saqlanib qoldi. Shu sabab bugun O‘zbekiston dunyoning eng zolim diktatori I.Karimovning zulmi ostida qolmoqda.

Shuning uchun kechmishga aylangan 20 yillik tarixda Vatanda biror bir iqtisodiy, siyosiy – ijtimoiy islohotlar yuz bermadi. Aksincha Karimov va uning qizlari hech kim va hech qanday bir qonunu qoidalar tarafidan cheklanmagan diktaturasi o‘rnatildi.  O‘tgan 20 yil davomida O‘zbekiston atalmish bir o‘ta boy va go‘zal mamlakat, Karimov, uning oilasi va gumashtalarining politsiya rejimi ostida harobaga aylantirildi. Aholi och qoldi va nochor holga keldi. Shu kunlarda aholining mehnatga qobiliyatli qismining eng ozida 70% kunlik noniga pul topish uchun mamlakatni tark etishganlar va uni tark etish davom qilayapti.

Bu muddat ichida boshlang‘ich va o‘rta maktab sistemasi batamom izdan chiqarildi. Mamlakatning Oliy malktablarida va chet ellarda faqat Karimiovning laganbardorlari bolalari o‘qiydigan bo‘lishdilar. Iqtisodda zamonaviy islohotlar amalga oshirilishi o‘rniga mamlakat Karimov va uning qizlari hamda gumashtalarining shaxsiy kirim manbalariga aylantirildi. Ya’ni mamlakat bir guruh nopok kishilarning harom mulk topish bozoriga aylantirildi.

Karimov, uning qizlari va ularning gumashtlari huquq, qonunlarga mutlaqo amal qilmaydigan bo‘lishdi. Oqibatda Korruptsiya, guruhbozlik, o‘g‘irlik, qimorbozligu fohishabozlik misli ko‘rilmagan darajada avj oldi. Mamlakatni adolatsizlikning, inson haq-huquqlari paymol qilinishining mudhish bir ko‘rinishi qamrab oldi.

Mamlakatda fikrlar xilmaxilligi butunlay yo‘q qilindi. Bugun O‘zbekistonda muxolif harakat, muxolifat kabilar u yoqda tursin, hatto biror bir muxolif  fikr bildirish jinoyat hisoblanadigan bo‘ldi. Kishilarning diniy e’tiqodlariga tajovuz qatag‘on shaklini oldi.  Musulmonlar uylarida hatto Qur’oni karim saqlay olmaydigan holatga tushirildi.

Xullas, mamlakat faqat Karimov, uning qizlari va ularning bir nechagina laganbardorlari hayotlari qo‘riqlanadigan bir politsiya va sovetlar kgbsi sarqitlarining kazarmasiga aylantirildi.

O‘zbek xalqi sabru chidamli, adabli bir millatdir. Ammo har qanday sabr, adablilik “kosasi“ning chegarasi – gartishi bor. Bugun o‘zbek xalqining sabr kosasi to‘ldi, mana-mana toshish vaziyatida turibdi.

Ey I. Karimov! Va uning yonidagilar ko‘zingizni yaxshiroq oching! Silar zolimsilar, biroq aqlsiz kishilar  emassiz-ku, axir. Xalqning sabr kosasi to‘lib toshganidan so‘ngra barchangizni shunday oqizadiki, pushaymon bo‘lishga  o‘rin ham, vaqt ham qolmaydi.

 

Shuning uchun dunyoga ochiq va uyg‘oq ko‘z bilan durustroq boqing! X.Muborak, M.Kadaffiy va boshqalarning holi boshingizga tushmasdan harakatingizni qiling, ya’ni mansablaringdan voz keching!

O‘zbek xalqi, O‘zbekiston aholisi, Adolat! Ozodlik! Demokratiya istaydi! Ular, nihoyat erkin va farovon yashashni istaydilar!

So‘zlanganlar bilan bir qatorda O‘zbekiston rejimidan tubandagilarni talab qilamiz:

1. Barcha antidemokratik taqiqlar bekor qilinsin.

2. Haqiqiy matbuot va so‘z erkinligi ta’minlansin.

3. Siyosiy mahbuslar so‘zsiz ozod qilinsin.

4. Surgundagi muxolif partiyalar va guruhlarning Vatanga qaytishi uchun barcha huquqiy va siyosiy – iqtisodiy sharoitlar yaratilsin.

5. Barchaga ma’qul bir muddat ichida butun muxolif tashkilot, partiya va harakatlarning bemalol qatnashishi mumkin shaklda mamlakatning barcha davlat organlariga va prezidentlikka erkin, ochiq, odilona saylovlar o‘tkazilsin.“

***

Bizning bu namoyishni tashkil etishimizda Turkiyadagi inson huquqlari himoyasi tashkiloti “ Mazlumdor“ ning Istanbul shu’basi, ularning “Adolat“ guruhi va Turkiya Buyuk birlik partiyasi, Sharqiy Turkistonliklar jamiyati(darnagi) maslahatchi va yordamchi bo‘ldilar. Ismlari sanalgan tashkilotlardan Sharqiy Turkistoliklar darnagidan boshqa barchasidan namoyishda qatnashishga vakillar kelishdi. Ularning barchasiga O‘XH Turkiya bo‘limi nomidan qardoshlik minnatdorligimizni bildiraman.

Namoyishni matbuotda tarqatish uchun TGRT, IHLAS xabar agentliklari va Doğan  xabar agenti (agentlikning xabari mana bu adresda :  http://www.sondakika.com/haber-ozbekistan-konsoloslugu-onunde-kerimov-protestosu-2966257/) kabi xabar agentliklari va matbuot organlaridan muxbirlar kelishdi. Ular namoyish qatnashchilari bilan suhbat qilishdi va ularni hamda namoyishni rasmga tushirishdilar. Turkiyada   namoyishimiz haqida xabarlar tarqatishgan matbuot organlarining ro‘yxati Ozodlik radiosining o‘zbek bo‘limi internet sahifasida keltirilgani sababli ularni bu erda takror yozishni lozim ko‘rmadik.

Aliboy Yo‘lyaxshi.

02.09.2011, juma.

 

http://uzxalqharakati.com/archives/2221

——————————————————————————————-

ÖHH İstanbul mitinginin ayrıntıları

3 Eylül 2011

Bildiğiniz gibi içinde bulunduğumuz yılın 1 Eylül’ünde İstanbul’da bulunan Özbekistan Cumhuriyeti konsolosluğunun önünde ÖHH Türkiye şubesinin Özbekistan hükümetinin yürüttüğü politikaya karşı bir protesto gösterisi düzenlendi.

Özbekistan’da özellikle son 20 yılı aşkın bir zaman süresince yani ülkenin siyasî bağımsızlığına sahip olmasından sonraki dönemde gerçekleştirilen diktatörlük zulmü neticesinde çalışmaya elverişli nüfusun büyük kısmı günlük nafakasını temin etmek için ülkeyi terk etti. Onlar bir parça ekmek bulabilmek için dünyanın farklı ülkelerinde başıboş ve perişan bir şekilde yaşamaktalar. Kısacası onların bir kısmı Türkiye’ye gelerek burada durmakta. Misal olarak 2005 yılındaki Andican faciasından sonra sadece İstanbul’a gelen Özbekistan vatandaşlarının sayısı binin üzerindedir. Türkiye’nin Antep adlı şehrinde ise BM teşkilatının göçmen bürosuna sığınma talebiyle başvuran üç binin üzerinde Özbek yaşıyor. Bu yüzden de İ.Kerimov’un Özbekistan’ın bağımsızlığının 20. Yılına bağışlanan sahte, uydurma bayram gününde biz,  İstanbul’da bulunan Özbekistan konsolosluğu önünde zalim Kerimov’un dikta yönetiminden kaçarak Türkiye’ye kadar gelen biçare Özbeklerin itirazlarını bildirmek için bir gösteri (miting, protesto) düzenledik.

Mitingin yapıldığı yerden doğrudan geçilen haberlerde göründüğü üzere protesto gösterisine katılanların sayısı çok olmadı. Fakat onun etkisi bizce oldukça güçlü oldu. Bu küçük programı düzenlemek o kadar da kolay olmadı.  Yukarıda da belirtildiği gibi son beş altı ay içinde İ.Kerimov’un başını çektiği Özbekistan hükümetinin zulüm ve haksız uygulamalarından kaçarak Türkiye’ye gelen Özbekistanlıların sayısı birkaç bini bulsa da Özbekistan’dan oldukça uzak bir noktadaki İstanbul’da şikayetini dile getirebilecek insan bulmak oldukça zor oldu. Misal olarak İstanbul’da buraya yeni gelen binin üzerinde Özbek bulunmasına rağmen onlardan birkaç yüz tanesini protesto gösterisine çıkarmak mümkün olmadı. Onların tamamı neredeyse papağan gibi “Bize olmaz, biz gösteriye çıkamayız. Özbekistan’da bizim o yakınımız bu yakınımız kaldı, onlara eziyet ederler.” dedi.  Evet, bu bir taraftan Özbekistan’da zulmün ne derece dehşetli olduğunu gösteriyor elbette. Fakat diğer taraftan da halkın ne kadar geri kalmış olduğunu, ne kadar duyarsız olduğunu da gösteren bir kusur olarak değerlendirmek gerek.

Şunu da belirtmem gerekiyor ki bu mitinge hazırlık süreci bana bir hâli, Özbeklerimiz arasındaki (ya da Özbeklerdeki) bir hususiyeti bir kez daha açıkça kanıtladı. Bu hâl ve halet veya doğrusu benim de mensubu olduğum milletin bu olumsuz hususiyeti hakkında inşallah başka sefer ayrıntılı olarak yazarım.

Bu şekide İstanbul mitingini düzenlemek çok da alışılageldik bir şekilde olmadı. Bir hayli girişimde bulunmak gerekti. Mesela mitinge atkılımı sağlamak konusunda istanbul’un Zeytinburnu bölgesinde üç defa Özbeklerle toplantı yaptık. Çünkü İstanbul’a yeni gelen Özbeklerin çoğu bu bölgede yaşıyor. Türkistanlılar ya da orta Asyalıların resmi olarak kurulan dernek başkanları ve onların bazı üyeleriyle de görüştüm, sohbetler gerçekleştirdim. Onların arasındaki Özbeklerden (Özbekistan’da baskı görerek buraya gelenlerden) hareketimize, 1 Eylül’deki gösteriye katılmalarını rica ettim. Değerli okuyucular, sonucu kendiniz gördünüz.

Sonuç olarak, 1 Eylül’de gerçekleştimemiz gereken mitinge insanları davet etmenin dışında hazırlıklarımız aşağıdaki gibi oldu:

1. Türkiye’deki basın ajanslarına dağıtılmak üzere ÖHH adına “Türk Dünyasının Birleşmesinin Önündeki Engel” başlıklı bir bildiri hazırlandı. Bildirinin metni aşağıda verilmiştir:

Türk Dünyasının Birleşmesinin Önündeki Engel

Kerimov, Türk işadamlarını ikinci sınıf insanlar olarak görüyor ve buna göre kendi işini ve siyasetini yürütüyor. Kerimov’un bizzat kendisi televizyona çıkarak eline Türk işadamlarınca üretilen deterjanı alıp onun ne kadar kalitesiz olduğunu gösterebilir ve güvenlik güçleriyle diğer devlet organlarına Türklere ait işletmeleri soruşturularak onları yağmalanması husunda emir verebilir. Misal olarak sadece Türkiye’de değil hatta Türk diliyle eğitim veren okullarda öğrenim görmeye başlayan Özbek gençleri de, özelikle de Fethullah Gülen okullarında öğrenim gören gençler de Kerimov’un despotizminden nasibini almıştır ve almaya devam etmektedir. Bugün 100’ün üzerinde Özbek genci “nurcu” damgası vurularak Kerimov’un zindanlarında işkence görmektedir. Onların suçu, sadece Gülen okullarında okumuş olmaktır. Çünkü Kerimov’un “Türk” hastalığı yeni ortaya çıkmış değil. Özbekistan’ın bağımsızlığa kavuştuğu günden bu yana Kerimov, Türkiye’yle sıcak ilişkilerde bulunamadı.

O, 1994 yılında bir anda kabul edilen kararıyla Türkiye’de okuyan 2.300 Özbek öğrenciyi geri çağırmıştı. Gözlemciler bu geri çağırmanın sebebini öğrencilerin Türkiye’de olan Özbek muhalefetinin liderlerine yardım verebilecekleriyle ilişkilendirmişti. Bu olaylardan sonra devrin Türk hükümeti, Özbekistan’la ilişkileri bozmamak ve düzeltmek amacıyla Türkiye’de yaşayan Özbek muhalefetinin liderlerini ve üyelerini Avrupa’ya gönderdi. O liderlerden biri Özbekistan Halk Hareketi Kurucular Meclisinin şu andaki başkanı sayın Muhammed Salih idi. Fakat Kerimov, Türkiye’nin bu iyi niyetini kabul etmedi ve Türkiye’ye düşmanlıkta devam etti. Örneğin Kerimov 1995 yılında Alman parlamentosunda konuşarak “Benim ecdadım Timurlenk, Osmanlı padişahı Yıldırım Beyazıt’ı yenerek  Almanya’yı istiladan kurtardı.” diyerek Almanlara  dalkavukluk yapmaktan çekinmedi.

Türkiye’nin Kuzey Kıbrıs konusundaki siyasetini Özbekistan bir Türk devleti olarak hiçbir zaman kabul etmedi. Uluslar arası meselelerde de hiçbir zaman Türkiye’nin yanında yer almadı. 2005 yılında Kerimov’un kendi halkına karşı gerçekleştirdiği Andican katliamını kınayan  AGİT kararını imzalayan Türkiye’ye karşı Kerimov’da yeniden bir nefret uyandı. Fakat bu konuda şunları söyleyebiliriz: Kerimov’un Türkiye hastalığının altında demokrasiden korkma duygusu yatmaktadır. Türkiye’yi biraz tanıyan Özbek gençleri, Kerimov rejiminin meydana getirdiği boyunduruk altına girmek istemiyorlar. Türkiye’ye yönelik yasaklar, sınırlamalar ve karalamaların hiçbirine aldırış etmeden internet ve televizyon kanalları aracılığıyla Türkiye’nin itibarı Özbekistan’da (halk arasında) olumlu yönde artmaktadır.

İçinde bulunduğumuz yılın Ocak ayında Özbekistan MXX (Milliy Xavfsizlik Xizmati – Ulusal Güvenlik Teşkilatı)’nin meşhur internet sitesi “Uzmetronom,” “Herkesin oturduğu yeri bilmesi gerek” (18.01.2011) başlıklı haberinde “18 Ocak’ta Taşkent’teki Uluğbek adlı uluslar arası okul kapatıldı. Bu okul 1995 yılında Türk hükümeti tarafından Özbek gençlerine Batı standartlarında en yüksek düzeyde eğitim vermek iddiasıyla açılmıştı.” diye yazdı. Ama yazıda bu okulu bitiren birçok gencin bugün Avrupa’nın en nüfuzlu üniversitelerinde doktoralarını tamamlayarak yüksek maaşlar ödeyen iş yerlerinde çalıştıkları konusunda hiçbir şey söylenmiyor.

“Uzmetronom”da şunlar da söyleniyor: “Geçen Kasım’da Türkler tarafından kurulan Taşkent’teki “Mir Star” adlı merkezî süpermarketlerden biri kapatıldı.” Bu merkezî süpermarket, aslında bu markettedçalışanların birinin evinde Kur’an-ı Kerim bulunduğu için kapatldı deseniz size hiç kimse inanmaz. Fakat hakikat aynen budur. Bu konuyla ilgili olarak ve diğer bahanelerle tutuklanan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları, maddi ve ekonomik suçlardan çok dini köktencilik paranoyasının kurbanlarıdır.

20 yıldan bu yana Kerimov’un rahatını bozan diğer bir faktör de “Özbek muhalefeti lideri Muhammed Salih’i Türkiye’nin desteklediği şeklindeki paranoyasıdır.” “Uzmetronom”da yayımlanan haberin diğer bir paragrafında “Geçen yılın sonlarında Batılı ülkeler tarafından desteklenen Erk partisinin lideri Muhammed Salih’in Özbek halkına çağrısının yer aldığı DVD Özbekistan’da dağıtıldı. Alınan bilgilere göre yasadışı olarak dağıtılan DVD’lerin sayısı 30 binin üzerindedir. Tahminlere göre DVD’ler Türkiye’de hazırlanmıştır. Ankara’da Muhammed Salih’in istihbarat birimlerince neredeyse her an korunan büyük bir çalışma ofisi mevcuttur. Orada Özbekistan’ın yeni sahipleri olarak dönmek isteyen Özbek muhacirleri Erk gazetesinin yayınlamaktalar. Bu gazetenin nüshalarına Özbekistan’da sık sık rastlamanız mümkün.”

Muhammed Salih BBC ve Azatlık (Özgür Avrupa) radyolarında şunları söylemişti: “Özbek istihbaratının ulaştığı malumat yanlıştır. Partimiz adı geçen çağrıdan 30 bin değil birkaç yüz bin dağıttı ve dağıtım devam etmekte. Özbek istihbaratı çalışanları akıllarını mı kaybetti ki onlar DVD’lerin sadece Türkiye’de hazırlandığını söylüyorlar. Küçücük bir kartla dünya kadar  görüntüyü onun her bir köşesine ulaştırmak mümkün ve istenen her yerde onları çoğaltmanın mümkün olduğunu bilmiyorlar mı ki onlar?…”

Öyle olsaydı, Kerimov’un düşündüğü gibi Türkiye Özbek muhalefetini destekleseydi, Kerimob bugüne kadar iktidarda oturamazdı. Demek ki Kerimov hala iktidardaysa bunun için sadece ABD ve Rusya’ya boyun eğmesine değil, Türkiye ve son 20 yılda onun gelip giden liderlerinin “Kardeş Özbekistan”a olan karşılıksız aşkına borçludur. Türkiye’nin bu liderlerinden hiçbiri Türkiye ve Özbekistan arasındaki kardeşlik ilişkilerine zarar gelmesi korkusuyla Özbek muhalefetine hiçbir şekilde yardım etmediler. Gerçekte ise tamamen aksi olageldi. Türkiye’nin geçmişteki başbakanlarından bazıları Kerimovn’un Türkiye’ye her gelişinde onun memnuniyeti için Özbek muhalefetinin üyelerini Türkiye’den gönderdi. Ama buna rağmen Türkiye Özbek diktatörün gönlünü hoş edemedi.

Mesela Erk partisinin lideri Muhammed Salih son olarak 24 Nisan 1999’da Türkiye’den çıkarıldı ve 2005 yılının Ağustos ayına kadar o Türkiye’den vize dahi alamadı. Sonuçta Kerimov, Andican’da onun rejimine karşı başkaldıran halkı kurşuna tutarak üç binin üzerinde insanı, çoluk çocuğu, genç yaşlı ya da erkek kadın demeden öldürdükten sonra Muhammed Salih ABD ve Türkiye’ye girebilme imkanına sahip oldu. Muhammed Salih bugünlerde Türkiye’ye seyahat edebiliyor. Çünkü onun onun bu gidiş gelişleri Türkiye ve Özbekistan ilişkilerine zarar vermiyor. Aslında zarar verilebilecek şeyin kendisi yok yani ülkelerimiz arasında yıllardır herhangi bir ticari ya da ekonomik ilişkilerde bir ilerleme yok. Kerimov ise Türk işadamlarının en son grubunu da yerle bir etmekle meşgul.

Özbekistan’daki bugünkü siyasî vaziyeti bir cümleyle ifade edecek olsak, ülke bugün inkılap arefesinde duruyor, dememiz gerekiyor. Orta Doğu ve Arap dünyasındaki son olayları Kerimov rejimi kamuoyundan ne kadar gizlemeye çalışsa da halk bugünkü iletişim vasıtalarıyla olan bitenden haberdardır ve olup biteni izleyip durmaktadır.

Mesela özbekistan’ın başkenti Taşkent’te durumun nasıl olduğunu şehirdeki taksicilerden bile öğrenebilirsiniz. Onları lafa tutsanız Kerimov ve onun rejiminin uyguladığı “reform ve düzenlemeler”den nasıl bir nefretle bahsettiklerine tanık olursunuz.

Bugün Kerimov’un büyük kızı Gülnare’nin İsviçre’de 50 milyon avroya alınan malikanesinden başlayarak küçük kızı Lale’nin Özbekistan’ın tonlarca altınını Fransa’ya kaçırmasına kadar halk çok iyi bilmekte.

Halkın Kerimov ailesine olan nefreti günden güne artmakta. Halkın içindeki derinliklerden güçlü bir dalganın gelmekte olduğunu sezmemek mümkün değil. Özbekistan’da bugün depreme benzer bir kıpırdanma, silkinme sesi mevcut. Bu ses ise, 22 yıldır Kerimov’un boyunduruğunda yokluk ve yoksulluk aleviyle kavrulan ve “Artık yeter!” demeye hazır hale gelen, acısını kimden çıkaracağını bilemeyen çoğunluğun sesidir. Bu şartlar altında muhalefetin en önemli görevi bu sesin önemini ve yerini iyi anlayarak halk sokağa çıktığında onların yanında olmak, kan dökülmesine engel olmak ve Kerimov’un gönderdiği katillerin bir kez daha kan dökmesine imkan vermemekten ibarettir. Biz işte bunun için yeni bir hareket olan Özbekistan halk hareketi’ni kurduk.

Bu sefer bizim henüz giriştiğimiz bu mücadelede Türkiye’nin  bizi de desteklemesini çok istiyoruz. Hiç olmazsa Türkiye adalet, insan hakları ve demokrasi meselelerinde Orta Doğu ve Arap dünyasına uzattığı yardım elini Orta Asya Türk Cumhuriyetlerine de uzatmasını arzu ediyoruz.

Özbekistan Halk Hareketi.”

***

2. Sloganların yazılı olduğu pankartlar ( bunların hazırlanmasında emeği geçen kardeşlerimizden Allah razı olsun.) Sloganların metinlerini burada tekrar etmenin gereği yok. Onların büyük bir kısmını değerli okuyucularımız haber bültenlerinde gördü.

***

3. Özbekistan Halk Hareketi Türkiye bölümünün basın duyurusu. Bunun metni Türkçe olarak yukarıda sözü edilen gençlerimiz tarafından hazırlandı. Onu ben aşağıdaki şekilde Özbek diline aktardım:

 

Özbekistan Halk Hareketi’nin basın açıklaması

1 Başkan

 – 4 illegal seçim

    –20 yıllık  diktatörlük

       -Ülkesini terk etmek zorunda kalmış
5 milyon aşkın insan

İSLAM KERİMOV

Bundan 20 yıl önce Özbek gazeteleri  “İşte Özgürüz, Bağımsız Özbekistan!” diye manşet atıyordu.
Zira Artık Sovyet istilasından kurtulup bağımsızlığını ilan etmiş bir ülkeleri vardı.
Ancak bu sevinç çok uzun sürmedi, Özbek halkı beklenmedik şekilde komünist kalıntısı bir diktatörün yönetimi altına girdi. Bu diktatörün ismi İslam Kerimov’du.
Kerimov Anayasayi ihlal ederek kendi Başkanlik süresini 4 kere uzatmıştır.

Kerimov 22 yıllık iktidarı döneminde halkına akıl almaz baskılar uyguladı, muhaliflerini destekleyenler ise öldürüldü, işkence gördü ve birçoğu ülkelerini terk etmek zorunda kaldı.
Halen Özbekistan’da hükümeti muhalefet etmek  ve hatta eleştirmek dahi suç olarak kabul ediliyor.

ÖZBEKISTAN’DA NAMAZ KILMAK VE
DİNİ KİTAP BULUNDURMAK  SUÇ…

1990’larda Demokrasi isteyen liberal hareketleri susturan Kerimov yönetimi, kendisiyle barışık olmayan dindar unsurları da ölümle veya ağır hapislerle cezalandırmaya çalisti.
Halen suçu sadece müslüman olmak ve Kerimov’u desteklememek olan 18.000 civarı kadın ve yaşlılarında aralarında bulunduğu Özbek vatandaşi hapishanelerde tutulmaktadır.
Bu hapishanelerde işkence altında ölen muhalif ve din adamlarının sayısı yüzlercedir.

20 yıldır Özbekistan’da olağanüstü hal uygulanmaktadır. Sokağa pasaportsuz çikmak hapise atılmak demektir. Geçen yil Kırgızistan’da vahşice katledilen yüzlerce soydaşina sınır kapılarını kapatarak, çözüm sunan Kerimov yönetimi bu tavrıyla artık sadece muhalefeti değil, tüm Özbek halkını da karşisına almıştır.

Biz Özbekistan yönetimden tüm antidemokratik yasakların kalkmasını,
basın-yayın özgürlügünün temin edilmesi,
siyasi mahbuslerin serbest bırakilmasını,
sürgündeki muhalif gruplarin ülkeye dönmesinin sağlanmasını,
makul bir süreçte tüm muhalif partilerin kat
ılımıyla özgür ve
adil seçimler yapılmasını, taleb ediyoruz.

 

 


Bu diktatöre karşi meşru zeminde hakkımızı arayacağımız ve demokratik tavrımızı göstereceğimiz, eş zamanlı olarak ABD, Kanada hemde Almanya, İsveç, Çek Cumhuriyeti gibi diğer Avrupa ülkelerinde düzenlenecek olan eylemimizde
Siz değerli basın mensuplarını da görmek  istiyoruz
.

Yaşasın Özgürlük!
Özbekistan Halk Hareketi

Türkiye Bölümü
http://www.uzxalqharakati.com  

MITING ADRESİ:

Şehit Halil İbrahim Cad. No 23,  İstinye, Sarıyer, Istanbul

1 Eylül Saat 11:00.  Özbekistan Konsolosluğu önünde,

İrtıbat için:  Alibay Yolyahshi, ÖHH’nin Türkiye temsilcisi 0554- 987- 32-94 ;

e-mail: aliyulyashi@hotmail.com; skype: aliboi2007

 

***

4. Fakir bendeniz ise mitingde okunmak üzere aşağıdaki metni hazırladım:

“Halk; özgürlük, adalet, demokrasi ve refah içinde yaşamak istiyor!

Evet, bizim sevgili vatanımız siyasi olarak bundan 20 yıl önce bağımsızlığına kavuştu. Fakat halk özgür olmadı ve hürriyetine, erke kavuşamadı. Çünkü Özbekistan’da Bolşeviklerin sabık komünist rejimi aynen kaldı. Bu sebeple bugün Özbekistan dünyanın en zalim diktatörü İ.Kerimov’un zulmü altında kalmakta.

Bu sebeple maziye dönüşen 20 yıllık sürede ülkede herhangi bir ekonomik, siyasî ya da sosyal bir gelişme olmadı. Aksine Kerimov ve onun kızlarının hiç kimse ve hiçbir kanun ya da kaideyle sınırlanmayan dikta yönetimi kök saldı. Geçen 20 yıl içinde Özbekistan olarak adlandırılmış bu zengin ve güzel memleket Kerimov, onun ailesi ve uşaklarının polis devleti altında harebeye dönüştü. Halk aç  ve çaresiz kaldı. Günümüzde nüfusun çalışan kesiminin en az % 70’i günlük geçimini sağlamak için ülkeyi terk etti ve etmeye de devam etmektedir.

Bu süre içinde ilk ve orta öğretim sistemi tamamiyle bozuldu. Ülkenin yüksek okullarında ve yabancı ülkelerde sadece Kerimov’un dalkavuklarının çocukları okuyabilir hale geldi. Ekonomik alanda çağa ayak uyduracak reformların uygulamaya konulması yerine ülke, Kerimov ve kızlarının ve onların uşaklarının şahsi kazanç menba’ına dönüştürüldü. Yani ülke bir grup kirli elin haram yoldan zengin olduğu bir pazara dönüştürüldü.

Kerimov, kızları ve uşakları yasaları, kanun ve nizamları açıkça çiğnemeye başladı. Sonuçta yolsuzluk,  organize çıkar grupları, hırsızlık, kumarbazlık ve fuhuş misli görülmemiş derecede arttı. Ülkeyi adaletsizliğin, insan hak ve hukuklarının ayaklara altına alınmasının korkunç boyutlara ulaştığı bir manzara kuşattı.

Ülkede özgür düşünce tamamen yok edildi. Bugün Özbekistan’da muhalefet bir yana herhangi bir muhalif fikir ileri sürmek dahi suç kabul edilir oldu.  İnsanların dinî inançlarına yapılan saldırı tamamen yasaklamaya dönüştü. Hatta müslümanlar evlerinde Kur’an-ı Kerim bulunduramaz hâle getirildi.

Özetle ülke, sadece Kerimov, onun kızları ve onların birkaç dalkavuğunun hayatlarının koruma altına alındığı bir polis ve Sovyet Dönemi KGB’sinin artıklarının merkezine dönüştürüldü.

Özbek halkı sabırlı, metanetli ve ahlaklı bir halktır. Fakat sabır kasesinin bir kapasitesi verdır. Bugün Özbek halkının sabır kasesi doldu, neredeyse taşmak üzeredir.

Ey İ.Kerimov! Ve onun yanında yer alanlar, gözünüzü dört açın! Sizler zalimlersiniz fakat akılsız insanlar değilsiniz sonuçta. Halkın sabır kasesi dolup taştıktan sonra hepinizi öyle bir önüne katacaktır ki pişmanlık duymanın anlamı da pişman olacak vakit de kalmayacaktır.

 

Bu sebeple etrafınıza açık ve uyanık gözlerle daha doğru bir şekilde bakın! H.Mübarek, M.Kadafi ve diğerlerinin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden harekete geçin, koltuk sevdasından vazgeçin!

Özbek halkı, Özbekistan vatandaşları, Adalet! Özgürlük! Demokrasi istiyor! Onlar, sonuçta özgür ve refah içinde bir yaşam istiyor!

Yukarıda ifade edilenlere ek olarak Özbekistan rejiminden aşağıdaki maddeleri talep ediyoruz:

1. Bütün antidemokratik yasaklar kaldırılsın.

2. Gerçek basın ve ifade özgürlüğü sağlansın.

3. Siyasî mahkumlar serbest bırakılsın.

4. Sürgündeki muhalif parti ve grupların ülkeye dönmesi için bütün yasal ve siyasî-ekonomik şartlar oluşturulsun.

5. Herkes için makul sayılabilecek bir süre içerisinde bütün muhalif teşkilat, parti ve hareketlerin hiçbir engellemeyle karşılaşmadan katılabileceği şekilde ülkenin bütün resmî organları ve devlet başkanlığı için özgür, açık ve adil seçimler yapılsın.“

***

Bu protesto gösterisini düzenlememizde Türkiye’deki insan hakları teşkilatı “Mazlumder”, onların “Adalet Platformu” ve Büyük Birlik Partisi, Şarkî Türkistanlılar Derneği yardımcı oldu. İsimleri zikredilen teşkilatlardan Şarkî Türkistanlılar Derneği dışında tüm teşkilatlardan protestoya katılmak için temsilciler geldi. Onların hepsine ÖHH Türkiye Bölümü namına minnetdarlığımızı bildiriyorum.

Protesto gösterisini basında dağıtmak için TGRT, İHLAS haber ajansları ve Doğan Haber Ajansı (ajansın haberi şu adrestedir:  http://www.sondakika.com/haber-ozbekistan-konsoloslugu-onunde-kerimov-protestosu-2966257/) gibi haber ajansları ve ve basın-yayın organlarındandan haberciler geldi. Onlar göstericilerle mülakatlar gerçekleştirdi ve gösteriyi fotoğrafladılar. Türkiye’deki gösterimiz hakkında haber yayımlayan basın-yayın organlarının listesi Azatlık radyosunun Özbek bölümünün internet sayfasında verildiği için listeyi burada tekrar yazmaya lüzum görmedik.

Alibay Yolyahşi.

02.09.2011 Cuma.

 

http://uzxalqharakati.com/archives/2221

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: